Voorbeelden van goedgekeurde inclusieve technologie zijn onder meer aanpasbare werkpleksoftware, spraakgestuurde hulpmiddelen, brailleleesregels en ergonomische invoerapparatuur. Deze voorbeelden komen rechtstreeks uit de officiële lijst van de regeling Inclusiviteitstechnologie voor het mkb, gepubliceerd door de Rijksoverheid. Ze laten zien wat je als werkgever kunt aanschaffen om werk toegankelijker te maken voor medewerkers met een beperking of arbeidsbeperking.
Voorbeelden van goedgekeurde inclusieve technologie
De overheid heeft een lijst opgesteld met technologieën die in aanmerking komen voor subsidie binnen de mkb-regeling. Hieronder staan de meest voorkomende categorieën met concrete voorbeelden:
- Schermleessoftware: programma’s die tekst op een beeldscherm voorlezen, zoals JAWS of NVDA. Bedoeld voor medewerkers met een visuele beperking.
- Brailleleesregels: hardware die tekst op het scherm omzet naar voelbaar braille. Vaak gebruikt in combinatie met schermleessoftware.
- Spraakherkenningssoftware: programma’s zoals Dragon NaturallySpeaking, waarmee iemand tekst dicteert in plaats van typt. Nuttig voor mensen met motorische beperkingen of RSI.
- Aanpasbare toetsenborden en muizen: ergonomische of aangepaste invoerapparatuur voor mensen die een standaard muis of toetsenbord niet goed kunnen gebruiken.
- Ondertitelingssoftware: tools die gesproken tekst automatisch omzetten naar ondertitels, zodat medewerkers met een gehoorbeperking gesprekken en vergaderingen kunnen volgen.
- Vergroot- en contrastsoftware: software die de scherminhoud vergroot of het contrast aanpast voor mensen met slechtziendheid.
- Werkplekaanpassingssoftware: programma’s die de interface van bestaande software aanpassen, zodat die beter werkt voor iemand met een cognitieve beperking of dyslexie.
Elk van deze technologieën heeft als doel de arbeidsparticipatie te vergroten. Een medewerker die door spraakherkenning geen toetsenbord meer nodig heeft, kan daarmee gewoon blijven werken in zijn of haar functie.
Wat maakt een technologie “inclusief”?
Een technologie telt als inclusief als die direct bijdraagt aan de werkbaarheid voor mensen met een fysieke, zintuiglijke of cognitieve beperking. Het gaat dus niet om algemene productiviteitstools die iedereen gebruikt. Een ergonomische bureaustoel valt er bijvoorbeeld niet onder, maar een aangepast toetsenbord voor iemand met motorische problemen wel.
De regeling stelt ook eisen aan het gebruik: de technologie moet ingezet worden voor een bestaande of nieuwe medewerker met een arbeidsbeperking. Alleen aanschaffen zonder concrete toepassing is niet voldoende voor subsidie.
Voorbeelden die niet worden goedgekeurd
Niet alles wat handig klinkt, valt onder inclusieve technologie in deze regeling. De volgende voorbeelden worden doorgaans niet goedgekeurd:
- Algemene laptops of smartphones zonder specifieke aanpassing voor beperkingen.
- Standaard kantoormeubilair, ook al is het ergonomisch.
- Gewone projectieschermen of presentatiesoftware.
- Software die puur gericht is op productiviteit of samenwerking, zonder toegankelijkheidsfunctie.
Het verschil zit in de doelgroep: is de technologie specifiek bedoeld of aangepast voor mensen met een beperking, of is het een algemeen hulpmiddel dat iedereen op de werkvloer gebruikt?
Hoe gebruik je deze voorbeelden als werkgever?
Als je als mkb-werkgever wilt weten of jouw aanschaf in aanmerking komt, is de officiële lijst van uitvoeringvanbeleidszw.nl het meest betrouwbare startpunt. Die lijst geeft per categorie voorbeelden en legt uit aan welke criteria de technologie moet voldoen.
Een praktische aanpak: bepaal eerst welke beperking of ondersteuningsbehoefte de medewerker heeft, zoek dan op welke technologie daarbij past, en check daarna of die categorie op de goedgekeurde lijst staat. Zo voorkom je dat je iets aanschaft dat buiten de regeling valt.
De voorbeelden van inclusieve technologie op de officiële lijst geven je als werkgever een helder beeld van wat wel en niet subsidiabel is. Begin bij de concrete behoeften van de medewerker, koppel die aan een technologie uit de lijst, en dien daarna pas een aanvraag in. Dat bespaart tijd en voorkomt afwijzingen.
